Naar de pagina-inhoud

Ouderschapsbladen, waarom zijn jullie zo stom?


  • 2 tot 3 minuten
  • 535 woorden
  • Freepik

Tijdens een uitje naar een overdekte speeltuin viel Anita’s oog op een gratis ouderschapsblad en wat ze zag was niet fraai.

Dus ik weer eens naar zo’n indoor speelparadijs. Ik doe er mijn energieke peuter een reusachtig plezier mee, en omdat zij het zo naar haar zin heeft, kan ik ook een beetje chillen. Haakwerkje mee, thermosfles thee mee (dat is verboden ja, dus vertel het maar niet verder), een paar suikervrije granenrepen en wat doosjes rozijnen mee (willen ze ook niet hebben, maar dude, ze verkopen echt alleen maar lichtgevend snoep in de meest onnatuurlijke kleuren daar). Helemaal fijn! En ik koop er ook heus wel een kop koffie en een kaastosti hoor, dus ze zullen aan mij niet failliet gaan.

Tijdens het bestellen van een tosti valt mijn oog op een tijdschriftenrek. Ze delen er een blad uit waar ik onmiddellijk tegen wil schreeuwen. Da’s niet zo netjes van me, maar ik ben nu 41 en ik heb gemerkt dat mijn geduld voor bullshit een beetje aan het afslijten is.

Ik voel me zó ontzettend geïnspireerd nu

Hoezo “inspiratie voor moeders”? Ben ik per ongeluk in een parallel universum beland waar vrouwen zich ongeslachtelijk kunnen voortplanten? Ja, er zijn single moms, er zijn lesbische moeders, er zijn vaders die er alleen of met een collega-vader voorstaan. Maar in verreweg de meeste gezinnen hebben de kinderen een vader en een moeder. En ik mag hopen dat die ook samen voor hun nageslacht zorgen. Dus waarom zouden alleen moeders geïnspireerd moeten worden door een gratis tijdschrift in een overdekte speelhal?

Ik steek een tijdschrift in mijn tas en besluit thuis eens grondig uit te zoeken op welke wijze ik geïnspireerd dien te worden, en vooral ook door wie. Naast fluffy artikelen over het vullen van broodtrommels (pinteresting!), een kinderkledingmerk (hm…), Sesamstraat en SOS Kinderdorpen hangt het blad van reclame-achtige hapsnapjes aan elkaar. En al dit moois wordt me geschonken door uitgeverij Pin Point Parents, “de partner voor bedrijven die producten of diensten onder de aandacht van jonge gezinnen willen brengen”. De inspiratie, als ik het goed begrijp, dient dus vooral om mij ertoe te bewegen producten of diensten af te nemen. En niet alleen via een gratis blad bij een indoor speeltuin (je kunt je campagnes ook door laten voeren in de superleuke gratis app), maar ook in de wachtkamer van de verloskundige, op school en via een brochurerek van Ouders van Nu.

Goh… Vooral dat brochurerek, dat ziet er zó objectief uit hè. En Ouders van Nu is natuurlijk nogal een naam binnen de ouderschapsbladenwereld. En ik snap heus wel dat iedereen moet eten, dat er gewoon geld verdiend moet worden. Maar op de één of andere manier krijg ik er toch een wat onplezierig gevoel bij. Hoe onafhankelijk is de informatie die je krijgt in een gesponsorde brochure? En hoe kritisch ben je nog als je reclame ziet op een brochure van het grote opvoedtijdschrift? En zou het tegenwoordig nog anders kunnen?



Anita Borst
Anita Borst is moeder van een zoon van 6 en een pleegdochter van 3. Als Buurvrouw Anita blogt ze over het leven zoals zich dat aan haar voordoet. Daarnaast schrijft ze columns en opiniestukken voor diverse online en offline media, en ze kan erg goed haken. Vroeger was ze psychiatrisch verpleegkundige, later wordt ze misschien wel brandweerman. Of toch maar journalist. Daar is ze tenslotte ooit voor opgeleid.