Wat ik extra moeilijk vind is te vertellen over al die familieleden die niet zijn teruggekomen na de oorlog. Over hoe de oorlog mijn oma en opa heeft beïnvloed en dus mijn moeder. Het komt heel dicht bij. Toch is het tijd, mijn kinderen zijn zeven en negen, maar ik vind het moeilijk. Ik wil ze het gevoel van “als het oorlog wordt komen ze voor ons” besparen waar ik mee ben opgegroeid. Of moet ik ze dat juist wel meegeven…? En hoe “luxe” dat ik dat kan kiezen. Niet zoals de ouders van donkere kinderen geen andere keuze hebben dan het met ze over racisme te hebben.

Reageer op deze reactie